मोक्ष सिरीज
कुठलीही आई
मोक्षासाठी मुलांना तयार करत नाही
कारण शेवटी ती तिच्या कामातून जन्मलेली असतात
पण तुझ्या बापाच्या भविष्यकथनाने
माझ्या बाबतीत घातलेला घोळ
आणि माझ्या नावाने होणारी चमत्कारिक आध्यात्मिक आंघोळ
असं नाही की तू मला मोकाट सोडलं
पण असं ही नाही की तू मला बांधून ठेवलं
जगाच्या पाठीवर पोट लिहिलेलं असतं
जो पोट फाट्यावर मारायला शिकला
तो संन्यासी
मी कधीच भगवी वस्त्रे घातली नाहीत
संन्यास दाखवण्यासाठी
रंगाने अंग बदलले असते
तर लोकांनी कपडेच घातले नसते
आता तू नाहीयेस
पण तुझ्या आठवणींचा वावर
या घरात वावरतोय
गणपती घरात बसवला गेलाय
आणि मला माहित आहे
माझं शेवटचं विसर्जन
तुझा देह होता
श्रीधर तिळवे नाईक
(मोक्ष या सिरीजमधील मोक्ष: स्पंद या काव्यफायलीतून)
संपूर्ण अंगभर शेकडो जखमा
विषाने स्वतःला बाहेर काढण्याचे शोधलेले विविध मार्ग
24 तास कळा
शून्याकडे किंचाळ्यांचे नियंत्रण
माझा फक्त कंठ निळा नाही
माझा देह निळकंठ झालाय
यातना आणि दुःख यांच्यातला फरक कळलेला
माझ्यातला श्रीधर जळलेला
सहन करतोय ते शरीर आहे
सर्वत्र शिव आहे
म्हटलं तर हे खूप सोपं आहे
म्हटलं तर सर्वात कठीण आहे
मी आनंद सुदर्शनासारखा पेललाय
मी अनंत त्रिशुळासारखे पकडलेले आहे
मी जीवनाचा अस्त झालेला जीव आहे
म्हणूनच सदा- शिव आहे
श्रीधर तिळवे नाईक
(मोक्ष या सिरीज मधील मोक्ष : स्पंद या काव्यफायलीतून)
Comments
Post a Comment